در مربیگری کنجکاو باشیم یا قضاوت گر؟

کنجکاوی

در مربیگری کنجکاو باشیم یا قضاوت گر؟

 

 

به نظر می رسد ما انسان ها نمی دانیم با کنجکاوی چه کنیم. اعتقاد داریم فضولی موقوف! در مربیگری، کنجکاو بودن خوب است زیرا به معنای این است که مربی مشتاق است. وقتی کنجکاو هستیم بهترین سؤالات را می پرسیم و بهترین تفکر مراجع را به کار می بندیم. اجازه دهید به روشنی توضیح دهیم در اینجا منظورمان از  کنجکاوی چیست.

 

 قضاوت، دشمن کنجکاوی است

این نوع کنجکاوی متمرکز بر مربی است. در مقام مربی، باید نوعی کنجکاوی مثبت متمرکز بر مراجع از خود نشان دهید. مربیان خوب اعتقاد دارند :«جالبه، برام سؤاله که بحث به کجا می رود؟» قضاوت،دشمن کنجکاوی است. نگرش همراه با قضاوت می­گوید:« می دانم چیست. » نه اینکه قضاوت هایمان همیشه مثل «می دانم چیست، و میدانم بد است. »منفی هستند. قضاوت مثبت در مورد مسائل هم می تواند در مربیگری به همان اندازه مخرب باشد، زیرا قضاوت،فرایند یادگیری را متوقف می کند. از سوی دیگر، کنجکاوی فرایند یادگیری را باز می کند.

تصور کنید مراجعتان می گوید پسرش تصمیم گرفته است مدرسه را ترک کند. مربی با طرز فکر قضاوت گر ممکن است فکر کند:«اوه، چقدر بد. شرط می بندم شرایط ناراحت کننده ای است». سپس می­پرسد:«برای تغییر تصمیمش میتوانی چه کنی؟ » اما مربیانی که طرز فکر کنجکاوانه دارد ممکن است بیشتر چنین فکرهایی به ذهنش برسد:«نمی دانم مراجع ام در این باره چه فکری می کند و چه احساسی دارد، » و سپس می پرسد: «نظرت راجع به این مسئله چیست؟ » یا «به اولین باری فکر کن که گفت می خواهد مدرسه را ترک کند، آن موقع اولین فکری که به ذهنت رسید چه بود؟… حالا نظرت راجع به آن چیست؟ مربی قضاوت گر فرض می کند مسئله چیست و به سرعت سعی در حل آن دارد؛ در این میان، مربی کنجکاو مراجع را به بررسی آنچه در حال رخ دادن است، به گسترش درک خود از موقعیت و ایجاد آگاهی قبل از عجله کردن در عمل دعوت می کند.

در ابتدا ممکن است به نظر برسد که کنجکاوی مسایل را کند می کند، در حالی که در بلند مدت همه چیز را تسریع می کند. با شروع آهسته، از مراجع دعوت می کنیم ابتدا به اصل مسائل بپردازد و سپس بر اساس مسئله ی واقعی عمل کند. طرز فکر قضاوت گرانه غالبا در ابتدا سریع پیش می رود، اما سپس آرام می شود زیرا معمولا سریع اشتباه را مدنظر قرار می دهد و در آن تخصص کسب می کند. پس تلاش کنید کنجکاو بمانید و از مراجع هم دعوت کنید کنجکاو باشد. وقتی کنجکاوی مراجع را تحریک می کنید، او را از وضعیت خودکار خارج می کنید و او را مجبور می کنید به شیوهای تازه، جدید و مفیدتر برای تفکر درباره ی مسائل اصلی عمل کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *